تبليغاتX
××اینجا پارک کنی....پنچر میشی.....××
..:: من نقش خدا رو روی دیوارا کشیدم ::..

هر چی آرزوی خوب مال تو

هرچی که خاطره داری ......مال ....نه اگه خودت نباشی

خاطره هاتم نمی خوام.....

** مال خودت...**

به من یاد دادن که:

عشق

اون نیست که یک دل رو به صد نفر بدی

عشق

یعنی این که صد دل به یک نفر بدی....

***************************************************


لينك ثابت | نوشته شده در  پنجشنبه سی ام فروردین 1386ساعت 1:52  توسط (رسول)  | 

نه بی غمم

نه با غمم

نمادی از سفیدی و سیاهیم

 

*************

*پرنده ام*

نهایت آرزویم

رها شدن از این قفس

*مترسکم*

تهی زروح

بدون ذره ای نفس........ول کن بابا حوصله ی نوشتن هم ندارم....

مخلص همتون رسول بی غم().......


لينك ثابت | نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم فروردین 1386ساعت 19:56  توسط (رسول)  | 

وقتي كه خاكم مي كنن..
بهش بگين پيشم نياد..
 بگيد كه رفت مسافرت ..
بگين شماره اي نداد..
 يه جور بگين...
 كه آخرش از حرفهاتون هل نكنه...
 طاقت ندارم ببينم به قبر من نگاه كنه
 دونه به دونه عكسامو...
ورداريد آتيش بزنيد..!
هر چي كه خاطره دارم...
بريد و از بيخ بكنيد...!
نذاريد از اسمه منم يك كلمه جا بمونه
نمي خوام هيچوقت تنمو....
توي گورم بلرزونه...
برو آتيش به قلب من نزن...
بذار نگاهت از يادم بره.....
بذار واسه هميشه قلب من....
چال بشه با من كلي خاطره....
برو نميخوام ببيني خونه ي من خالي شده
همدم من به جاي تو ريگهاي پوشالي شده
اونكه مي گفت ميمرد برات.......!
ديدي حالا راس راسي مرد......؟!
رفتو همه خاطره شم..........
به خاطرت برداشت و برد....
بهش بگين نشست به پات......
بهش بگين نيومدي.......؟!
بهش بگين دوست داره....
با اينكه قيدشو زدي........!!
نشوني قبر منو بهش ندين خوب ميدونم
مياد جاي هميشگي سر قرار تو رودخونه
برو آتيش به قلب من نزن.......
بذار نگاهت از يادم بره........
بذار واسه هميشه قلب من.......
چال بشه با من كلي خاطره.....
ميخوام رو سنگ قبرم اين باشه :
طلوعي كه خيلي غم انگيز بود....
قشنگترین خاطره ی عمرم.....
غروبي كه خيلي دل انگيز شد....
رو سنگ قبرم بنويس......
روزي اومد با اميد آخر....
ولي حالا بدرقه ي راهش....
داغي كه موندش رو دل مادر.....

 

برای روز مرگم..ثانیه ها رو میشمارم.....

ولی..کاش میتونستم قبل از اون.........

فقط یه بار......

بهش بگم چقدر دوستش دارم.........

 بعد ازمرگم

 بهش بگید:---خیلی دوستش داشتم

خیلی حالم بده..........ممکنه چند روزی آپ نکنم....

 از همتون ممنونم

که باگرفتن دستام نذاشتین تودلتنگیهاوغصه ها تنهابمونم

خدا کنه بتونم جبران کنم البته تو شادیاتون......

****یه عشق بی ریا***از طرف*****رسول*****برای شما********

پیام های پر مهر شما رو هر شب میخونم


لينك ثابت | نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386ساعت 4:25  توسط (رسول)  | 

 

  

 

 

بزرگنمایی عکس

می دونم که گذاشتن یه عکس به این بزرگی از نظم و زیبایی وبلاگم کم کرده

***************************************************

عیبی نداره.بخدا آدم وقتی این همه بدبختی ومصیبت و بی رحمی

رومیبینه.شرمش میاد که بگه منم از نسل این آدمهام.دوس داره همش از یه نفر

که یه قدرت بزرگ وهمیشگی داره بخواد که یه کاری انجام بده.تموم  حرفم اینه

آخه مگه امام زمانمون  از این همه ظلم و بی عدالتی بی خبره؟مگه نمیبینه که

این دنیا به چه حال وروزی افتاده؟پس چرا کاری نمیکنه؟

آخه من نمیدونم دیگه چی باید بشه که آقا ظهور کنه؟

اگه منظورمو نمیفهمید حق دارید.آخه اگه شما هم مثل من این عکسا رو میدید

حسابی داغ میکردید.خدا میدونه چقدر گریه کردم...........

**عکس:هدیه ی سال نو بچه های اسراییلی به کودکان لبنانی**

***توجه:دوستای عزیزی که دل نازک دارند جدا نگاه نکنن.تصاویر خیلی فجیعه***

بازم معذرت میخوام از گذاشتن این پست

*****بخدا خیلی حالم گرفته بود*****

 اگه دلت براش تنگ شده واسه اومدنش دعا کن

  


لينك ثابت | نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم فروردین 1386ساعت 4:48  توسط (رسول)  | 

 ستاره های زخم خورده

ای ستاره ها که بر فراز آسمان
با نگاه خود اشاره گر نشسته اید
ای ستاره ها که در ورای ابرها                                   
بر جهان ما نظاره گر نشسته اید

آری این منم که در دل سکوت شب
نامه های عاشقانه پاره می کنم
ای ستاره ها اگر به من مدد کنید
دامن از غمش پر از ستاره می کنم

 

ای ستاره ها مگر شما هم آگهید
از دورویی و جفای ساکنان خاک
کاین چنین به قلب آسمان نهان شدید
ای ستاره ها ستاره های خوب وپاک

من که پشت پا زدم به هرچه هست و نیست
تا که کام او زعشق خود روا کنم
لعنت خدا به من اگر به جز جفا
زین سپس به عاشقان با وفا کنم

 


لينك ثابت | نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386ساعت 4:13  توسط (رسول)  | 

تقدیم به تو علی جان

سال نو مبارک                                                            

یادم می آید زمانی را

که با هم

در یک خانه،که محل رفت و آمد

فرشتگان بود،رو به خدا

نشستیم،

و به من آموختی

چگونگی خواندن صیغه ی اخوت را

بچه بودیم ،پاک تر از آب رودخانه ی کرخه

معصوم مثل بچه های شیر خواره ی شهرمان

خوش بحالت که رفتی

چرا ؟

آخر تو پاک رفتی

ولی من ماندم و آلوده شدم

نمیدانم آیا هنوز هم به صیغه ی برادریمان پایبند هستی؟

"دلم برایت تنگ شده "

رفیق مهربانم،خیلی زود رفتی،یقین دارم جای خوبی هستی.

دوستت دارم

  

 گل هایی برای مزارت ،شاید باور کنی که فراموشت نکردم،هرچند که هیچ گاه بر سر قبرت نیامدم

 

علی یکی از همکلاسی های خوبم بود که داشت دکتر میشد

دانشگاه پزشکی قم درس میخوندفقط 22 سال داشت پارسال تو یه غروب تابستونی  خبرش رو بهم دادن که بر اثر برق گرفتگی فوت کرده

علی خیلی غروب ودوس داشت.کاش میتونستم یه بار دیگه ببینمش،تا با هم درد ودل کنیم چه میشه کرد؟ این هم جفای روزگاره،باید تحمل داشت(چون میگذرد غمی نیست).


لينك ثابت | نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم فروردین 1386ساعت 3:27  توسط (رسول)  | 

 

عاقبت او هم رفت...............به مکانی مبهم                   

با نگاهی بی روح

با صلابت چون کوه

سرد، بی جان ،چون سنگ                         

و خداحافظی اش

بگذریم از آنروز.....                                                       

با خودم میگفتم...."این فقط یک بازی است"

"باز هم می آید"

"پس همان بهتر که"

"التماسی نکنم بر گردد"                                   

روز وشب ماندم و او بازنگشت

با خودم میگفتم؟"او که بی رحم نبود"                                 

باورش هم سخت است.

*شوخی آخر او،کاملاً جدّی بود*                  

فکر میکردم

گر که روزی برود،

از غم دوری او می میرم                                             

ماندم اما افسوس

رفتنم بهتر بود؟بعد آنروز دگر

روز و شب میسوزم

باز هم میسازم

زنده ام ،میمیرم                                                      

باز جان میگیرم

آری این عاقبت شوم و سیاه

چرخه ی سوختن قلب من است

*یک غنی سازی بی رحمانه*                                               

یک غم خالص ویک دنیا درد

حاصل آن شده است،چهره ای لاغر وزرد

عاری از هر شادی

چرخه ی درد که در جان من است                         

نه رآکتور دارد،ونه تا ریخ شروع

تحت ام پی تی نیست

آخرش هم مرگ است                                                     

مخزن سوخت فقط قلب من است

قصه بی پایان است                                                                                                                       

تا که جانم بروداز پیکر

انتقامی بس سخت                                            

از من دلداده

من که عاشق بودم                                    

ناگهان گفت صدایی بامن

حقت اینست که درآتش من

تا ابد جان بکنی

علتش را هم گفت:                                              

"تو گناهت سخت است"

عشق خود را پنهان،                                

کرده بودی از من

از دهانت نشنیدم هرگز:

*دوستت میدارم*                                         

  

 *دوستت میدارم*                                                          

شعر:رسول تنها  


لينك ثابت | نوشته شده در  دوشنبه بیستم فروردین 1386ساعت 2:28  توسط (رسول)  | 

 

متن ده دقیقه تنهایی به دلایلی که خودم هم نمیدانم

پاک شده

 

تا مدتی دیگه

اونو مینویسم

این گل ها رو تقدیم میکنم به پدرم و همه ی پدرای گل شما

                                                                                                            

 


لينك ثابت | نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم فروردین 1386ساعت 3:39  توسط (رسول)  | 

درد ودلی با آقا

دوباره وارد جمعه ای دیگر می شویم

جمعه ای پر از درد،رنج،انتظار و امید دیدار،گل من این همه

درد و رنج کشیدن تاکی؟تا کی از دوری تو چشم من اشک بریزد؟آیا دیگر وقت

وصال نرسیده است؟یا مهدی،میدانم که با گناهانم قلب پاکت را شکسته ام،میدانم.ولی تو بزرگتر

از آنی که بخواهی از من چیزی به دل بگیری.هر جمعه که میرسد به امید روز دیدنت و وعده ی ظهورت چشم

انتظار می نشینم.شاید نظری بنمایی،آری براستی که چه سخت است دوری تو،سخت است زندگی در این دنیای مادی ،دنیایی که

هیچ کس به فکر دیگری نیست.آقا جان چرا هیچ وقت به فریاد های من پاسخ نمیدهی؟چرا چشمانم را از دیدن رخ زیبایت بی نصیب گذاشته ای؟

خدایا می ترسم،میترسم بار دیگر به آن زمان گذشته برگردم،دوران جهل و وگناه،خدای من تو از حال دل زارم با خبری ،تویی که بر همه ی اعمال من ناظر هستی.

در این جمعه ی غم آلود،بار دیگر از ته دل صدایت میزنم :اللهم عجل لولیک الفرج شاید صدایم را بشنوی،آخر آقا جان مهدی،تو صاحب خانه ی این دنیایی ،تمام عالم هستی مال توست

چرا غریبانه می گردی؟


لينك ثابت | نوشته شده در  جمعه هفدهم فروردین 1386ساعت 3:11  توسط (رسول)  | 

   

خیلی عجیبه کار زمونه

آدم تو کار خدا می مونه


یکی اسیر و یکی غریبه

اون یکی عشقش همش فریبه


یکی گرفتار غصه و غم

یکی همیشه با شادی همدم


ولی من اینجا یکه و تنها

عاشق نشستم با دلی شیدا


دلم گرفته از این زمونه

بسته جدایی بیا به خونه


غروب خورشید و داغ دوری

دیگه ندارم تاب صبوری


قسم به هر چی گل شقایق

قسم به قلب خسته ی عاشق


دلم می خواد بعد تو بمیرم

رخصت مرگ و از ت بگیرم


چشمک زدن های هر ستاره

تو رو عزیزم یادم میاره


تنها و بی کس تو این زمونه

شبا نگاهم به آسمونه


بسته جدایی

دارم می میرم

بیا به خونه

شعر:رسول تنها


لينك ثابت | نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386ساعت 2:44  توسط (رسول)  | 

در این دنیای بی رحم

مرحم قلب تنهای من

چهار توی وبلاگی است

که قاب عکس روی دیوارش

قلبی است  عاشق ولی تنهای تنها

و بند بند نوشته هایش درد و دل هایی هستند فراموش شده

وفریاد هایی بی صدا، باشد تا کسی صدایم را بشنودو همنوایم شود

هر چه خوبی دراینجاست تقدیم به شما وعموی شهیدم و مادر عزیزم

وهر چه بدی است نشانه ی قصور من

دستم را بگیرید

تا بمانم


تقدیم به مادرم و همه ی مادران جهان

وپیشکش شما با یک دنیا

احساس وعشق

من تنهای

تنهایم

وتنهایی

درون جسم بی تابم

پر از شادی

 ولی من

غصه هایم را

نمی گویم

نباید اشک من را کس ببیند

اشک من هست

آبروی من

 


لينك ثابت | نوشته شده در  شنبه یازدهم فروردین 1386ساعت 1:27  توسط (رسول)  | 

 

دوباره تلنگری خوردم،از کجا؟نمی دونم،فقط یه حسی گفت که باید دوباره بنویسم

خدای خوبم،فقط امیدم به توست،نمی دونم این حس غریب از کجا آمده،اصلا

چرا این حس سراغ من اومده؟آخه خدا میدونی چیه؟اصلا حس خوبی

نیست.نمی دونم شایدم خوب باشه.هرچی هست بد طوری داره

خرابم میکنه........

تو خیابون که راه میرم،سر سفره ی غذا که میشینم

وقتی کنار دوستام هستم،سر کلاس درس که نشستم،همیشه و

همه جا تو وجودم بیقراری میکنه.بد طوری داره منو بازی میده،اگه

میدونستم چیه یا کیه بهش میگفتم بی انصاف دست از سرم بردار،من دوست ندارم

تنها باشم........

دوست ندارم غمگین باشم و همیشه ذهنم مشغول باشه

میخوام کمی هم آزاد باشم،دوس دارم

مال خودم باشم،مثل بقیه ی آدمای

روی زمین ،میدونم شاید هیچ وقت

از من جدا نشی،ولی بدون جز تباهی

ودلتنگی برام چیزی نداری اینم بدون سعی نمی کنم تو رو از

خودم دور کنم،یا از وجودم بیرون بندازمت،چون دلم برات میسوزه،میترسم

صادقانه بگم میترسم تو هم از من دور بشی و با من قهر کنی اونوقت دیگه تنهای تنهای تنها میمونم

اگه توام منو تنها بذاری من قصه هام و دلتنگیهام و به کی بگم؟با کی درد و دل کنم؟نرو،بمون تا ابد تو من خونه کن

ولی تر خدا یکم شاد تر باش کمی هم شجاع تر،کمکم کن ،میخوام به خودم سر وسامون بدم،کمکم کن میخوام کمی هم خودم باشم

منو با خودم تنها بذار،بذار با خودم راحت باشم،کمکم کن با دنیا راحت تر کنار بیام،

منم میخوام زندگی کنم کمکم کن

نه فقط امروز بلکه

تا آخر عمرم......


لينك ثابت | نوشته شده در  شنبه یازدهم فروردین 1386ساعت 1:6  توسط (رسول)  |