××اینجا پارک کنی....پنچر میشی.....××

روزی که یاس متولد شد.....غیر محرمانه با مادر......

manzendam — Mon, 23 Jun 2008 18:19:18 GMT

سلام بچه ها واسه اینکه طولانی نشه میرم سر اصل مطلب

بازم یکمی دیر آپ کردم............ولی این بار پنچر نکردم......یه مقداری درگیر مشکلات روز مره زندگی بودم مثل همه....

من میخواستم مطلبی در مورد یه دختره مسیحی بنام برنادت سوبیرو بنویسم(شاید اسمشو خیلیا شنیده باشن)ولی

چون تولد حضرت زهرا وروز مادر رسیده گذاشتم واسه بعد...........راستش سر گذشت این دختر خیلی منو تحت تاثیر قرار

داده...........پیشنهاد میکنم .......شما هم یه تحقیق کوچولو در این رابطه بکنید...این عکسشه.....حالا اگه لازم دیدین بیشتر

توضیح میدم......................دوست شما .........رسول...............

برنادت سوبیرو

این نامه رو شاید وقتی بخونی که دیگه دیر شده!!!
شاید اونروز دیگه رمقی تو دستات نباشه که بخوای جوابشو برام بنویسی
ممکنه بین ماها فاصله افتاده باشه،فاصله ای طولانی از زمین تا آسمون
نمی دونم اصلا چرا امشب بد جوری دلم هواتو کرده،درسته هر روز جلو چشمامی ولی
اینگار که نمیبینمت !!! حسرت اونا یی رو میخورم که تورو ندارن ولی هرشب توی خوابشون شایدم توی بیداری ميبيننت ودستات و میگیرن .اونا یی که خیلی راحت میبو سنت ....
آخ گذشته ها کجان؟؟؟؟؟....گرمای وجود تو هیچ وقت برام تکرار نمیشه..................

میدونی .....هر چی بزرگتر میشم بیشتر... عذاب میکشم
یاد قدیما بخیر....اون روزا با تو خیلی صمیمی تر بودم
اونروزا من یه فرشته داشتم....که جاش تو زمین بود...ولی هر چی بزرگتر شدم
بهم فهموندن که باید تو آسمونا دنبال فرشته گشت......
به ما یاد دادن فرشته ها از نور ساخته شدن،دیده نمیشن، جسم نیستن، پیر نمیشن،تو آسمونن......

اما اشتباه میکردن

آخه فرشته ی من تو زمینه....دارم میبینم دستاش کم کم داره به لرزه میفته....
پیشونیش پر شده از خط های موازی.....تو صداش یه سنگینه خاصی احساس میکنم...میدونم
خیلی بهش بدهکارم........ولي فقط ميتونم بهش بگم
.... ببخشید ....این جواب همیشگیه من به بدی هام در عوض همه ی خوبیات...

اگه روم نمیشه سرم رو بزارم رو شونت و برات حرفای دلم رو بزنم ببخشید
اگه روم نمیشه تو چشمای قشنگت زل بزنم و بگم دوستت دارم ببخشید
اگه شب تا صبح برام بیخوابی کشیدی ببخشید
اگه یخچال خونه پر شده از قرص های رنگارنگ ......ببخشید
اگه برات بچگی نکردم.......ببخشید...اگه به درد ودلات گوش نکردم ببخشید
اگه ازت خجالت کشیدم .......هلالم کن

آخرشم نفهمیدم این همه حیا واسه چی؟مگه نه اینکه من از خودتم؟؟؟ از وجود خود تو
آدم که از خودش خجالت نمیکشه...میکشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
میدونم تقصیر از منه....منی که تو دنیای خودم غرق شدم
مادر جون دیگه قصه ی چادر نماز یادگاری و سجاده ویه قاب خالی روی دیوار تکراری شده......
خسته شدم.....از این همه......حجابی که بین ماست........از این همه غرور بی جا..ازاین قانونه بی ربطه دنیا که قدر داشتنی هامون و وقتی از دست میدیم می فهمیم
میخوام تا وقتی هستی بهت بگم

......اندازه ی خودت دوستت دارم....

×××خدا آزادش کرد×××شما به بندش کشیدید××××

manzendam — Thu, 22 May 2008 23:05:18 GMT

شهادت یاس سفید علی ،شقایق پرپر محمدی،مادر پاکی ومهربانی رو به همتون تسلیت میگم

اینک علی جان

میبینم فرشتگان را که بال در بال یکدیگر پرواز می کنند/وتمام فضای آسمان را پر کرده اند

راستی ،علی جان /آیا میبینی آنچه را که من میبینم؟/این جبرییل است که به من سلام میکند...

.واین میکاییل است که سلام می کند....واین ها همه فرشتگان خدایند که به استقبال من آمدند

چه شکوهی وچه عظمتی........ینک علی جان..................به خدا این عزراییل است که به من سلام میکند

به او میگویم:...................بگیر جان مرا،اما با مدارا/خدای من .....به سوی تو می آیم نه به سوی آتش

سلام بابا.....سلام به وعده های راستین تو .....سلام به لبخند شیرین تو ......خداحافط علی....

خدا حافظ حسن.....خداحافظ حسین عزیزم....خداحافظ زینب،دخترک کوچک من....خدا حافظ

سلام مرا به فرزندانمان که تا قیامت به وجود می آیند برسان

*•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯*

یکی از دوستامون(دل های شکسته) تو نظری که دادن دو تا ایراد کاملا درست بهم گرفتن

گفتن که آپای من یکمی طولانیه واکترا غمگینه/خواستم تشکر کنم از ایشون

اینکه چرا آپام طولانیه علت داره/من ماهی یک بار آپ میکنم دوست دارم تموم حرفایی که دغدغه های ذهنی من وشاید خیلیایه دیگه اس رو بنویسم ونمیخوام چیزی از قلم بیفته....علتای دیگه ای هم داره ولی بخاطراینکه طولانی نشه فعلا همین یکی رو ازمن قبول کنیداما اینکه چرا آپام غمگینه می دونم مشکل کجاست.........مشکل از اینه که من دنیا رو با واقعیتاش میبینم ...شما راست میگی.....خیلی وقتا باید چشم رو بست و به همه چیز خندید.....من حق ندارم کسی رو ناراحت کنم

برای تو مینویسم ای جنوب برای تومینویسم ای خرمشهر .برای تو ای خوزستان مظلوم

لطفا کسایی که حالشو دارن این قسمت رو تو ادامه ی مطلب بخونن

×××خدا آزادش کرد×××شما به بندش کشیدید××××

مادر جون سلام(خلاصه ی مطلب)

امروز اومدم یاد قدیما یه سر بزنم به شهرم ....زیاد نمیمونم باید برم

دلم واسه محلمون خیلی تنگ شده/واسه تو...واسه بابا....

واسه طاهره جونم خواهرگلم...راستی چرا طاهره رنگ صورتش زرد شده؟؟؟؟

بمیرم بابا خیلی پیر شده......طاهره هم بزرگ شده اما ای همه چین وچروک چی میکنه رو صورتش.....

پ چرا شوهرش ندادین....../یه دسی بالا بزنین دیگه/زشته بخدا مردم حرف در میارن ها

هنوزم تو ای گرمای خرما پزون لباس سیاه تنت میکنی.....بابا بی خیالش شو

بسه دیگه غصه خوردن/برگردوم به ممد چی بگوم/بگوم هنوزم داری خودخوری میکنی؟؟؟؟؟بخدا اونم راضی نیست

چرا کوچه رو چراغونی نکردید؟؟/

امروز روزسومه ....مگه یادتون رفته......امروز همو روزیه که اون نامردا رو فراری دادیم....میدونی چند تا از بچه ها پرپر شدن تا محاصره رو تونستن بشکنن.......حق دارین شما که ندیدن علی.چطوری گلوله ی مستقیم ار پی جی خورد و تیکه تیکه شد...حمزه که جسدش زیر زنجیر تانکای عراقی له شد....صمد که تو بغل خود مو جون کند و اروم گرفتقاسم که تو اروند غذای کوسه ها شد.....

میبخشی اگه عکس ناراحتتون میکنه

ولی یادمون باشه اینا یه روز رفتن تا.........

تموم امیدمون ای بود که بعد ما خودیا هواتونو دارن

قرار نبود نازک تر از گل بشنوید

چرا هنوز دیوارای خونه هامون خرابه

نخلامون سوخته ان.....فقر وبدبختی بیداد میکنه

ای همه جوونو کدوم بی ناموسی معتاد کرده؟؟؟؟

پشت دیوارایی که هنوزم خون بچه های گردان از روشون پاک نشده.....ای همه سرنگ وآمپول...ریختن که چی....چرا جمع شون نمی کنن؟؟؟

میخوان نمایشگاه بر پا کنن.....از کثافت کاریاشون...از دزدیاشون.....ازبی عرضگی و نامردیشون

آی اونا که حاجی حاجی میکنن به دورتون....ای اونا که سلام صلوات از دهتون نمیفته

آی اونا که حرفتون برو داره...ای اونا که هرسال بوسیدن حجرالاسود وزیارت مقام ابراهیم نصیبتون میشه..میدونین چن تا ابراهیم پشت همین دیوارا

نا جونمردونه کشته شدن؟؟؟؟؟..بیاید و به داد کعبه ی فراموش شده ی شهرتون برسید

بخدا ای دیوارا سجده گاه فرشته ان.....ای دیوارا تقدس دارن

معصومه را به صلیب حسادت کشیدند !!

manzendam — Tue, 29 Apr 2008 22:10:18 GMT

قبل از هر چیز بگم اگه وقت اضافه داری این مطلب رو کامل بخون اگه نمیتونی کامل بخونیش بی خیالش شو چون ممکنه فکر کنی این یه داستانه در مورد مشکلات اجتماعی واخلاقی جامعه ی ما ولی من همین الان اقرار میکنم این نه یک داستانه خیالیه ونه یک صحبت اخلاقی ونه یک مطلب سیاسی اجتماعی ولی با کمال نارا حتی باید بگم که این فقط یه واقعیته که تو تمام کوچه پس کوچه های شهرای کشورمون داره اتفاق میفته.

امروز دیگر نه قلم به فریاد رسید و نه اشک درمان دردم شد/چقدر ساعت ها دیر گذشتند/دنیا به دور سرم بارها

چرخید/باید رهایی پیدا میکردم/سعی کردم بخوابم ولی نشد....... هر لحظه از خواب میپریدم و رو به اسمان میگفتم:

خدایا مگر ان بالا نیستی؟؟؟؟؟؟؟امروز کارم فقط شکوه بود وگلایه ....خدایامهربانی بس است

چرا عذابی نمیفرستی؟؟؟؟؟؟بادی طوفانی رعد وبرقی ......

نگاهم به درختان خشکیده ی حیات خانه خیره ماند

یادم امد که مدت هاست در شهرم باران نزده، عذاب آمده بود ولی ما همه در غفلت بودیم

در خلوت خود شروع کردم به نوشتن

امروز غمگین ترین وتنها ترین آفریده ی خدا معصومه بودبی شک مارا نفرین کرده

معصومه دلش خیلی خون شده بود

مگر او دعای باران بخواند

کمی تامل کردم /از نوشته ام راضی نبودم/به خودم که آمدم کاغذ در دستانم صد تکه شده بودحرف دلم را نمیتوانستم

بنویسم/دستم بشکند با این نوشته های مزخرف ...../فضای ذهنم اشفته بود/با خودم میگفتم :چرامن تنها باید بنویسم؟این

بار دوست دارم فریاد بزنم شاید صدایم را کسی بشنود......ولی نه....

اگر فریاد بزنم میگویند دیوانه شده ام

چاره ای نبود/باید مینوشتم/دوباره شروع کردم نوشتن

(بگذار قضاوت نکنم ...مینویسم و بخوان....اما محض رضای خدا......دو چیز را فراموش نکن....انصاف...و وجدانت را)

امروز/جمله ای ساده فضای تخته سیاه دانشگاه را کثیف کرده بود جمله ای که

همه آن را از بر کردند.....میپرسی چه جمله ای؟تعجیل نکن....(اول بگذار گلایه کنم)

شاید دل سنگت کمی بلرزد

امروز/کس وناکس،مردونامرد،با حیا وبی حیا،پاک وناپاک/همه وهمه به او خندیدند

دخترباران با چادری از نور/ویترین متانت دختران دانشگاه/عاقبت چشم خورد...

آنروز که مادرش آیت الکرسی به گردنش انداخت

دیدنی بود.....با خاطری آرام

با امید به بازگشت یگانه دخترش

یاسین خواند پشت سرش

او را بیمه کرد با نام صاحب اسمش

زهرا(س)

آخر نامش معصومه بود/معصومه بود وطاهره/پاک بود وپاکنهاد

ولی امروز

کلاس ادبیات هم تقدسش را از دست داد

همه ی بچه ها فقط یک جمله ورد زبانشان بود

معصومه پرده ی عصمت درید

این را بزرگ روی تخته نوشتند/تا چشمم به این جمله افتاد

سرم گیج رفت توان ایستادن نداشتم تاب تاب خوران خودم را به نزدیکترین صندلی رساندم ونشستم

...صدای همهمه ی بچه ها..آزارم میداد...چشمانم خیره به تخته سیاه بود

خودم راگیج ومنگ شناور در فضایی نا محدود. احساس میکردم..نمیدانستم جریان چیست

.به صدا ها دقت کردم/همه حرف از معصومه میزدند...دختری که تا امروز

خیلی از بچه ها حتی اسمش را نمیدانستند.....دختری که حرف زدنش،راه رفتنش و حضورش در کلاس

به همه آرامش میداد

هیچ گاه در چشم کسی خیره نشد/او پاک بود ونجیب/چگونه میشد اینگونه سخت گیرانه در موردش سخن گفت؟؟؟؟؟؟؟با زبانهایشان/بیرحمانه آزارش میدادند....

کنجکاوی ام شروع گناهی بود که کم کم در آن شریک میشدم

.(..شراکت در این گناه کم وزیاد ندارد...همه به یک اندازه مجرمیم...من هم گناهکارم.......مثل بقیه...به اندازه ی بقیه)

معصومه...من را ببخش/میتوانستم کر بشوم ولی نشدم.....یعنی نخواستم کر شوم

خوب شد نبودی...اگر بودی بی گمان همان جا دغ میکردی......تهمت ها یکی پس از دیگری ....با بی رحمی تمام.....

حرف هایشان باورم نمیشد...

غیبت کنندگان .....دست وپای برادرانشان را میخوردن و میخندیدند

امروز جشن بزرگ حسودان بر پا بود....همه جا بوی تعفن میداد

صحرای بی حیایی وسیع.بود و..کرکس ها همه چمبره زده بودند بر روی آبرویی خون آلود... و آن سو تر نیمه جانی محتضر در معرض بدنامی

دلم سخت آشوب بود/خدایا.........../به کتاب پناه آوردم....

قرآنت را می گویم

کاش این کار را نمیکردم... عطر قدسی ان هم آرامم نکرد، ...آخر من گناهکار بودم...فضای سینه ام سنگین شده بود......./سوره مریم آمد

قالت انی یکون لی غلام ولم یمسسنی بشر(من هیچ بشری را لمس نکرده ام)

دلم سوخت و چشمم دریا شد

این سخن مریم بود با خدای خود هنگامی که جبرییل جوانی شد زیبا وبه او مژده ی آمدن عیسی را داد

مریم هم دختری از نور بود....مگر اینطور نیست؟

ولی چه فایده که مریم هم از قومش رانده شد درست مثل...معصومه....

مریم را دلیلی بر بیگناهی آمد..... عیسی در گهواره شهادت داد او بیگناه است

اما معصومه در این آتش سوخت/امان از دست جهالت...

معصومه را به صلیب حسادت کشیدند

اما او پر کشید ورفت.....از فردای آنروز دیگراز معصومه خبری نشد.....جایش خالی ماند برای همیشه

صندلیه خالی اش مهری محکم شدبر اثبات گناهکاریش..

ولی من فکر میکنم

او یک فرستاده بود...فرستاده ای در قرن دروغ وتهمت...فرستاده ای برای نمایان شدن مرد ونامرد

فرستاده ای برای ظاهر شدن باطن های آلوده....فرستاده ای که تمام نگاه ها و ذهن ها به جرم ناکرد ه اش مشغول شدند

تا گناهکاران واقعی با خیال راحت به کارشان مشغول باشند...بی آنکه کسی بفهمد

اینها پرده ی عصمت دریدند نه معصومه

گرگهایی که همه در کمین لغزش پای بره بودند

بره ای که از مادرش جدا شده بود/فقط برای اینکه بتواند کامل تر شود/نمیدانم از کجا آمده بود

خودش میگفت:از شهرش فرسخ ها دور شده.......

شاید او ساکن آسمان بود...شاید هم فرشته ای بود از جانب الهه ی آسمان ها برای بررسی اوضاع زمین....اوضاع رقت بار زمین

و من امروز همچنان هر دختری را میبینم سرم را پایین نگه میدارم...نکند معصومه باشد

آخر من هم ازگنهکارانم...و توان خیره شدن به چشمان معصومش را ندارم

معصومه جان ببخشید/خواهش میکنم من را ببخش/اگر نمیبخشی لا اقل این را بدان که

"تو تنها قربانی انسان ها نیستی"

...جای جای این شهرپراست از معصومه های گناهکا ر وبی گناه.......

که هر کدام به تهمتی ودروغی آلوده شان کردند

هر کدام در گوشه ای میسوزند بی آنکه کسی باخبر شود

اشکم میلغزد وزیر لب اینگونه زمزمه میکنم:

زندگی ........ یعنی فروختن زمین های بهشت

زندگی ....یعنی تحمیل بزور تپه های جهنم

زندگی...... یعنی دلشکستن

زندگی... یعنی له کردن

زندگی...... یعنی زیر پا گذاشتن همه چیز

زندگی.... یعنی انگشت نما کردن زنی بد کاره

بی خبر از شکم گرسنه ی بچه هایش

زندگی ...........یعنی دختری که می فروشد همه چیز را

برای شهریه ی یک ترم دانشگاهش

زندگی ...............یعنی فراموش کردن

زندگی ............یعنی دروغ

زندگی........ یعنی تزویر

زندگی یعنی یک سراب بزرگ

بچه ها باید ببخشی من تا الان اینقدر اعصابم خراب نبود یه کمی تند نوشتم

ممکنه یه روزی از این آپی که کردم پشیمون بشم/ولی یادم میمونه که حتی اگه دستامو رو چشمام بزارم

واقعیت مسیر خودشو طی میکنه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

نوشته شده :چهارشنبه ۱۱/۲/۱۳۸۷ ساعت:۱:۳۹صبح

سادگی زیر پای ماست

manzendam — Mon, 14 Apr 2008 01:42:18 GMT

سلام بچه ها

نمیدونید این مدت چقدر به من سخت گذشت

تازه روزای سخت تری هم پیش رو دارم

.•* *•. .•*.•* *•. .•*.•* *•. .•*

راستی عید همه مبارک

درسته یکم دیر شده ولی میگن ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازس

قبل از اینکه بیام وآپ کنم همش تو این فکر بودم که چه مطلبی بنویسم

چجوری بعد از این همه مدت که به وبلاگاتون سر نزدم روم میشه بیام و..................

آخرش تصمیم گرفتم دل و به دریا بزنم

با خودم گفتم شما خیلی پاک ترا ز اونی هستید که از م دلگیر شده باشید

صفای وجودتون باعث شد که بیام و...............

اصلا بزارید بی رودربایستی

خیلی ساده بگم

بچه ها دلم واسه ی تک تکتون تنگ شده بود

به همین سادگی

.•* *•. .•*.•* *•. .•*.•* *•. .•*

بارها چشمانم بعد از زیارت متنی نا موزون

ولی پر احساس گریسته اند

ولی چه بسیار ،موزون ترین شعرها

ومسجع ترین نثر ها

فقط زبانم را به رقص آورده اند

آرایه های ادبی که در مغزم تخمیر می شوند

برای عصب های انگشتانم

قابل فهم نیستند

وجود من با سادگی آمیخته شده است

سادگی

زیر پای ماست

سادگی در درون ماپنهان شده

سادگی را

در پس واژه های تملق آمیز

و چاپلوسانه سلاخی کرده اند

سادگی پشت درب خانه

از سرما میلرزد

سالهاست میلرزد

باید در را باز کرد

فضای خانه را باید گرم کرد

مهمانی عزیز می آید

که قدرش را من میدانم

منی که ساده زیستم

و ساده خواهم مرد

دوشنبه ۲۶/۱/۸۷ ساعت:۵صبح از ذهن خسته ی :خودم

.•* *•. .•*.•* *•. .•*.•* *•. .•*

من و ماهی کوچولو گریه کردیم......خدا هم از گریمون...گریه اش گرفت...

manzendam — Sun, 20 Jan 2008 10:28:18 GMT

اول: سلام

دوم:...بچه ها نمي دونين چقدر حالم گرفته است،ازاينكه نمي تونم مثل قبلاً بيام و آپ كنم از اينكه مثل گذشته ها نميتونم به وبلاگاي شما بيام باهاتون حرف بزنم

از اينكه از دست همه خستم،از خودم،از زمونه،از شب و روزي كه واسه ي من تكراري شده، حتي از........نه اين يكي رو بذاريد تو دلم بمونه

آخه ممكنه بعداً از گفتنش پشيمون بشم..............

سوم:روزي كه اينجا شروع كردم نوشتن واسه ي دل بيچاره ي خودم مينوشتم ... هميشه غمگين مينوشتم ..... سياهِ سياه ...... ولي بعداز يه مدت... قرار گذاشتم با خودم كه اين وبلاگ و وقف خدا كنم

........توش چيزايي بنويسم كه رنگ و بوي خدا رو بگيره......ولي هيچ وقت از خودم نپرسيدم،اگه يه روزي از خدا نا اميد شدم.چي؟از كي بنويسم......دل به چي ببندم....آخه هيچ وقت فكر نميكردم همچين

روزي برسه............تو يه كلمه "حسابي پنچر كردم".....دنبال يه جاده مي گردم....صافِ...صاف.....بدون هيچ چاله چوله اي....جاده اي كه هيچ وقت توش پنچر نكنم.....شما ميدونين اون جاده كجاست؟

شايد جاده اي رو به ......آبيِ خدا......

چهارم:قابل توجه اونايي كه فكر مي كنن به تهِ دنيا رسيدن(بر نخوره با خودمم)......بي زحمت...اين نوشته ي كوتاهِ منو بخونين .....خيلي قشنگه(اين ديگه آخر تواضع بود ...نه؟؟؟؟......

**********************************************************

مادرم تنگ ماهي رو گذاشت لب پنجره..رو به دريا

مي گفت:اينجوري كمتر دلش ميگيره...احساس تنهايي نميكنه..

منم بعضي وقتا ميرفتم لب پنجره... ساعت ها زل ميزدم به تنگ كوچيك و شنا كردنش و تماشا ميكردم...

يه روز ديدم كه كاراي عجيبي داره مي كنه....ماهي قرمز كوچولو..كف تنگ مي رفت و سنگريزه هاي كف اون روبه دهن مي گرفت و اونا را با زحمت زياد بالا مي اورد و به ديواره تنگ مي كوبيد....آخه طاقت زندگي تو اون زندون شيشه اي تنگ و نداشت...

ولي سنگريزه ها اونقدر كوچيك بودن كه قدرت شكستنِ شيشه ي ضخيم تنگ رو نداشتن....

ماهها گذشت....حالا ديگه ماهي كوچولوي ما بزرگتر شده بود و ميتونست سنگ هاي درشت تري برداره....اونا رو مثل هميشه با زحمت بالا مي اوردو به شيشه ميكوبيد

خيال رسيدن به درياي بزرگ و شنا كردن بين مرجان ها كه با نسيم امواج آروم آروم ميرقصيدن يك لحظه اونو رها نميكرد...تا يه روز....صداي جر خوردن شيشه به گوشش رسيد..

برق شادي توچشاي گردش اومد....من اون برق و تو چشماش ديدم....به همه گفتم... حتي قسم خوردم..ولي هيچ كس حرفم رو باور نميكرد...همه ميگفتن...اون انعكاس نور خورشيدِ كه تو چشاي ماهي افتاده

به سادگي اونا ميخنديدم...آخه تو اون هواي ابري....نور خورشيد كجابود؟

ماهي اميدوارانه داشت به تلاشش ادامه مي داد..بالاخره موفق شد..حالا ديگه تنگ شيشه اي يه ترك درست و حسابي برداشته بود...داشت كم كم به آرزوش ميرسيد...ولي بعد از اون

هر چي سنگ كوبيد نتونست اون ترك خوردگي كوچيك رو بيشتر كنه....شايدم ديگه تواني براش نمونده بود...آب تنگ تيكه تيكه داشت بيرون مي ريخت...آب مثل چشمه اي شده بود كه از از تنگ شيشه اي روي زمين ميريخت ...قطره قطره....يه ساعت شني كه با هر ثانيه اش ،لحظه به لحظه از عمر اون كم ميشد...ولي ماهي به جاي اينكه ديوانه وار به فكر پريدن از تنگ باشه و خودشو اينور اونور بكوبه...آخرين سنگريزه رو به دهان گرفت..

آروم آروم به سمت پنجره حركت كرد...چه شناي موزون و با ابهتي ميكرد

رو به دريا ايستاد....دلش ميخواست...حالا كه به دريا نرسيده..با خاطره ي آبي اون بميره...من انروز اشك ماهي كوچولو رو ديدم..خواستم بهش كمك كنم ولي دستم نميرسيد...من و ماهي كلي گريه كرديم

بارون گرفت...فكر كنم خدا هم از گريه ي ما گريه اش گرفت،بعد از يه ساعت...

اونجا لب طاقچه..يه ماهي مرده با قي مونده بود با يه تنگ خالي از آب....مادرم به خونه اومد...وقتي اين صحنه رو ديد..فقط كمي ناراحت شد....بي خبر از اينكه ماهي چه روزاي سختي رو سپري كرده..

اونو از تنگ بيرون اوردو دم در خونه انداخت...

رفتم از خونه بيرون...زانو به بغل كنارش نشستم و فقط نگاش ميكردم...با دستاي كوچيكم...خاكا رو از روي پولكايي كه هنوزم خيس بودن پاك كردم..خداي من...هنوزم اون سنگريزه تو دهنش بود...

با گوشه ي ناخن انگشتم اون سنگ و از دهنش بيرون كشيدم...زير بارون به سمت دريا حركت كردم...ميخواستم اونو به آخرين آرزوش برسونم...كنار شن هاي ساحل زانو زدم

اين قدرتِ اميدو آرزوي ماهي كوچولو بود كه منو به زانو در آورد....اولين موج كه به سمتم اومد...ماهي رو رها كردم...لحظه به لحظه از جلوي چشمام دور ميشد....

چه تشييع با شكوهي داشت روي دست امواج...

اون به آرزوش رسيده بود....

منم اون سنگريزه رو نگه داشتم...تا هر وقت نا اميد شدم....ياد ماهي بيفتم كه بعد از مرگش به دريا رسيد........

تا آپ بعدي...خدا ....حافظِ سفيديه دلاتون......

نم دیده ی خدا

manzendam — Tue, 16 Oct 2007 13:39:18 GMT

وخدا انسان را آفريد
خدا خيلي خوشحال بود
چيزي را كه آفريده بودكه با تمام وجود دوستش داشت
.........
خدا جواب فرشتگان را داد همه سر تسليم فرو آوردند و رفتند جز يكي
و خدا تنها ماند با قالبي از گِل
نميدانم چه شد كه
خدا در تنهايي اشك ريخت قبل از اينكه به گِل جان بدهد
شايد نمي خواست بنده اش را بيازارد
اشك ريخت به ياد روزهاي تنهايي اش
به ياد روزهايي كه انسان با او قهر ميكند
به ياد روزي كه فرزند ش نه تنها با او بلكه با هم نوع اش هم دشمني ميكند
به ياد روزهايي كه عشق را چون گوسفندي در مسلخ سياه نفرت سر ميبرند
عشق نعره ميزند ولي بدون اينكه حتي به او قطره اي آب بدهند بي رحمانه
قرباني اش ميكنند
.......
اشك ريخت و گريه كرد ساليان پياپي
آسمان ابري شد
بايد همان روز قيامت ميشد تا شايد انسان آن قالب بي روح را بخاطر جرم نكرده عذابي سخت دهد،ولي چاره اي نبود بايد اورا امتحان ميكرد
كودكانه است،امتحان بهانه اي بيشتر نبود،خدا عاشق شده بود،عاشق آفريده اي بنام انسان
فرزندي كه ساليان سال بعد ناخلف ميشد
خدا آخرين اشكش را ريخت وديگر گريه نكرد
آن اشك به روي قالب گلي ريخت
قالب تكاني خورد ،ديگر از خشكي در آمده بود
ديگر بايد در آن ميدميد
حالا خدا بود و انسان و عطري خوش كه فضا را پر كرده بود
نور همه جا را فرا گرفته
.....
ومن ماندم،يك قلم ويك كاغذ پر از خط هاي يادگاري
نوشتم به ياد پدري كه عاشق فرزندش بود
برايش نوشتم كه خدايا فرزندانت تو را آزار دادند مثل فرزندان يعقوب ولي خداي من
كساني هم هستند كه دوست دارند مثل يوسف فرزندي خلف باشندبرايت ودوستت داشته باشند
كساني مثل من وهمه ي آنهايي كه با چشمان مرواريديشان نوشته ام را خواندند ودلشان بحال عشق گمشده شان گرفت
و شايد..........
وحالا اين انسان بود كه اشك ميريخت
.....

تقديم به همه ي دوستاي خوبي كه منو فراموش نكردند

سیندرلا-سحر-مریم-آوای دلتنگی-شادی-مهدی-علی کلانتر(یه غزل قشنگ نوشته)

تویی که میشناسمت-عاطفه-صابر-رویا-مرکز فرهنگی شهید آوینی-f

پرستو فنچي- غروب غمهایت را خریدارم-بهار-مارال-صـــــــــــدرا

فرشاد-امید-*•. .•* *•. رها تنهای تنها .•* *•. .•*

یلدا-گندم-شقایق- ●•▪شهزاد▪•●*■رازان پــــرســتــوی مهاجر■

سپیده-صابر & ميترا-فهیمه-مورنا-غریبه آشنا

سهیلا-samira-نیلوفر-لاله وحسینن-فاطمه-لیلی-غریب آشنا-سه نقطه

صدیف-ناشناس-باد صبا-آراد-رومینا-رویا-علی اکبر-مهدی8تایی

ابوالفضل(لحظه های بیقراری)-جام ِدل-مصطفایی

زمونه ی ما.....

manzendam — Wed, 20 Jun 2007 13:52:18 GMT

رسم این زمونه انگار یک رویاست... ولی نه یک رویای خوب..بلکه یک رویای بد
می دونی چرا می گم رویای بد؟
آخه تو این زمونه زندگی کردن کار سختیه.... خیلی سخت

بعضی از آدما میگن مگه رسم این زمونه چشه که نمیشه توش زندگی کرد؟
من به اونا می گم.......
آهای بسه دیگه؛خودتونو به خواب نزنین
شماها خودتون،این زمونه رو می سازید....
آهای ای اون بعضی آ....
شمایید که جمع میشید دور هم دیگه بعد میگید مگه رسم این زمونه چشه....
آهای ای اون بعضی آ....
شمایید.. آره شمایید که این طور زندگی رو سخت کردید...
زندگی چیزیش نیست...رسم دنیا رو شما خراب کردید
شمایی که توش غرق شدید و هیچ تلاشی واسه ی نجاتتون نمیکنید....

من از طرف اون چند تایی مینویسم که دیگه خسته شدن..از دورویی.......از نا مهربونی ..از بی وفایی...
شمشیر بی وفایی این زمونه خیلی تیزه...خیلی تیز... وقتی بی وفایی میکنید کسایی هم هستن که بی وفایی میبینن
مگه اونا چه گناهی کردن؟....چرا اونا که پاک و مهربونن
همیشه باید زخم این شمشیر رو بچشن؟....

آرزوی من:کاشکی خونه ای داشتم تو رویاهام

که توش ....محبت و صفا باشه
دور و ورش....درختای مهربونی باشه
میوه هاش.....میوه های صداقت و یک رنگی باشه

قد درختاش خیلی خیلی بلند باشه....شا خه هاش اینقدر دراز باشن تا هر کسی
تو سیلاب غم های این دنیا افتاد بتونه اون شاخه ها رو بگیره و خودش و نجات بده...

*•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•*فکر نکنم آرزوی بزرگی باشه*•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* .•`¯.•`¯

خدایا مرابه من باز مده!!!

manzendam — Tue, 05 Jun 2007 22:38:18 GMT

*•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯*

پای درخت شکوفه دار گلابی.........

با تنه ای از حضور.........دیدم که در چند متری ملکوتم..........

.نشسته ام زیر درخت......

.خود را میبینم.........

مستقیم به سمت بالا میروم........

میروم تا اوج.......

همچون سیمرغ......

پس از پرواز.......

باز می گردم به درون خویشتن.....

به درون کالبدم که آنجا افتاده است........

کمی استراحت میکنم...........

کاش هیچ گاه به درون خویش باز نمیگشتم...........

خدایا من از آن توام..........

مرا به من بازمده.........مرا به من بازمده....

*•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯*

....باید جلوی شما سجده می کردیم ..........

manzendam — Fri, 11 May 2007 23:36:18 GMT

*•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯*

وقتی خدا من و تو رو آفرید به خود ش گفت/ آفرین
ما رو به همه ی آفریده هاش نشون داد وبه وجودمون افتخار کرد.
فرشته ها به خدا اعتراض کردن ،همه ی اون ها از آفرینش من و تو گلایه کردن
خدا به فرشته ها گفت/شما در اشتباهید این اشرف مخلوقات منه
تازه این بارفرشته ها بایدجلوی ما سجده هم می کردن !!!!!!....................................................

"راستی"...مگه خدا تو وجود ما آدما چی دیده بود؟
چرا به آفرینش ماافتخار میکرد؟
کافیه یه نگاه کوچولو به دنیای اطرافت بندازی.....چی میبینی....خوبی / بدی؟زشتی / زیبایی؟عشق یا نفرت؟
جواب این سوالا مثل روز روشنه.................................................

من موندم"...اگه فرشته ها بعد از میلیون ها سال بازم به آفرینش ما اعتراض کنن...........................
هنوزم خدا ازما حمایت میکنه؟؟؟؟
یعنی فرشته ها بازم حاضرن جلوی ما سجده کنن؟....چند تاشون نافرمانی میکنن؟...........................

من که جوابی واسه این سوالا ندارم........ هر چی ام فکر میکنم................................................
از جواب سوالام بیشتر دور میشم.....فقط می تونم آرزو کنم..................................................
کاش بتونیم دوباره همونی بشیم که خدا دوس داره،کاش بازم فرشته ها به ما حسودیشون بشه.....................................................

آهای فرشته ها اگه میشه دیگه ازما آدما به خدا شکوه وگلایه ای نکنین............................
می ترسم این بار خدا هم از دست کارایی که کردیم خسته شده باشه.........................................

آهای فرشته ها...........درسته که سالیان ساله از اصلمون جدا شدیم...................................
درسته که دلامون خیلی وقته سیاه شده................................
ولی نا امید نیستیم.....هنوزم میتونیم خوب باشیم.................................
ما برای خوب شدن نیاز به زمان داریم....شاید زمانی طولانی.............................................

پس تا اون روز ما رو بی خیال شین
اگه خوب نشدیم معلوم میشه که
.........این ماییم که باید جلوی شما سجده می کردیم نه شما................................................................

شیطان که رانده شد بجز یک خطا نکرد
خـــــود را برای سجده ی انسان رضا نکرد

*•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯*

تقدیم به همه ی دوستای خوبم که همیشه بهم سر میزنن

*•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯**•.¸¸¸.•`¯* *•.¸¸¸.•`¯*